پرونده ویژه میلاد حضرت زهرا استاد پناهیان پرونده ویژه میلاد حضرت زهرا استاد پناهیان تنها مسیر استاد پناهیان تنها مسیر برای زندگی بهتر عکس تلگرام استاد پناهیان حمایت مالی بیان معنوی پناهیان
پرونده ویژه:سفرنامعه پیاده روی اربعین 95 پرونده ویژه محرم 95 استاد پناهیان مذاکرات هسته ای پناهیان پرونده ویژه:#letter4u #LetterForyou نامه ای برای تو سخنان تاثیرگذار همکاری با ما

آخرین مطالب

مطالب برگزیده

آخرین نظرات

۹۳/۰۲/۰۶ چاپ ایمیل و پی دی اف

تعریف اصلی نماز و جایگاه ادب و محبت در آن

تعریف اصلی نماز

نماز یعنی رعایت نوعی از «ادب» در برابر پروردگار عالم، هنگام عبادت. ما عبادات دیگری هم داریم که این آداب را ندارد مانند دعا خواندن و یا انواع ذکر گفتن. اصل نماز همین ادب عبد در برابر مولاست والا در دیگر عبادات هم بسیاری از اذکار نماز وجود دارد. مثلا هریک از اذکار نماز را میتوان در حالت عادی هم گفت و ثواب هم دارد ولی دیگر نماز نیست. اساساً نماز، مودبانه قرآن خواندن است؛ رکوع و سجود پس از قرائت قرآن هم خود نوعی ادب در برابر پروردگار در اثر قرائت قرآن است.

چرا رعایت ادب در برابر پروردگار باید اینگونه باشد؟

خیلی ها مشکلی با اصل اعتقاد به خدا و یا ارتباط با خدا ندارند. اما وقتی به نماز می‌رسند می‌گویند چرا من باید این عملیات خاص را با سختیهای خاصی که دارد آن‌هم در زمانهای معین و به صورت مکرر انجام دهم؟ مثلا میتوانم در حال کار یا استراحت به یاد خدا باشم و ذکر بگویم و این عملیات عبادی خاص را انجام ندهم. به اینگونه افراد، پس از بیان تعریف نماز از زاویۀ ادب و نیز پس از تبیین ضرورت رعایت ادب در برابر پروردگار، باید گفت: اینکه ادب در برابر خدا چگونه باید باشد، این را خود خدا تعیین می‌کند. معمولا فرهنگ‌ها تعیین کننده آداب هستند ولی ادب در برابر خدا را خود پروردگار تعیین میفرمایند و حتما دارای راز و رمزهای بسیار است.

انگیزۀ نماز ادب باشد یا محبت؟

حالا هر کسی میخواهد نماز بخواند باید انگیزۀ اولیۀ خود را با این تعریف هماهنگ کند. یعنی انسان به عنوان عبد خدا باید در مواقعی که خداوند متعال دستور داده، در برابر او مودبانه به این عبادت بپردازد. طبیعی است با این انگیزه آداب نماز را هم بیشتر رعایت خواهد کرد. به این ترتیب برخی از آسیب‌های تعاریف دیگر برطرف میشوند مثلا اگر نماز خواندن را اظهار محبت به پروردگار بدانیم، وقتی حس وحال محبت نداشته باشیم انگیزه نماز خواندن را از دست میدهیم. ولی انسان معمولا در بیحال‌ترین شرایط روحی نیز میتواند انگیزه رعایت ادب را در خود پیدا کند. اساساً سعی در رعایت ادب در برابر خدا برای انسان بسیار تعالی بخش است و پایه کسب محبت و تقویت اعتقاد است. البته انگیزه ادب برای نماز با دیگر انگیزه های عرفانی و حبی هیچ منافاتی ندارد، و ضمن اینکه رعایت کردن ادب در برابر خدا حداقل ارتباط و اظهار ارادت است، تا آخرین مراحل کمال هم همراه سالک و بندگان کامل وجود دارد.

 

اشتراک گذاری در واتس اپ اشتراک گذاری در لاین اشتراک گذاری در افسران اشتراک گذاری در گوگل پلاس

نظرات

ارسال نظر

لطفا قبل از ارسال نظر اینجا را مطالعه کنید

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
بیان ها راهکار راهبرد آینده نگری سخنرانی گفتگو خاطرات روضه ها مثال ها مناجات عبارات کوتاه اشعار استاد پناهیان قطعه ها یادداشت کتابخانه تالیفات مقالات سیر مطالعاتی معرفی کتاب مستندات محصولات اینفوگرافیک عکس کلیپ تصویری کلیپ صوتی موضوعی فهرست ها صوتی نوبت شما پرسش و پاسخ بیایید از تجربه... نظرات شما سخنان تاثیرگذار همکاری با ما جهت اطلاع تقویم برنامه ها اخبار مورد اشاره اخبار ما سوالات متداول اخبار پیامکی درباره ما درباره استاد ولایت و مهدویت تعلیم و تربیت اخلاق و معنویت هنر و رسانه فرهنگی سیاسی تحلیل تاریخ خانواده چندرسانه ای تصویری نقشه سایت بیان معنوی بپرسید... پاسخ دهید...