Language Site Panahian پرونده ویژه ماه رجب اعتکاف پرونده ویژه میلاد حضرت زهرا استاد پناهیان تنها مسیر استاد پناهیان تنها مسیر برای زندگی بهتر عکس تلگرام استاد پناهیان حمایت مالی بیان معنوی پناهیان کانال آپارات استاد پناهیان
پرونده ویژه:سفرنامعه پیاده روی اربعین 95 پرونده ویژه محرم 95 استاد پناهیان مذاکرات هسته ای پناهیان پرونده ویژه:#letter4u #LetterForyou نامه ای برای تو سخنان تاثیر گذار سوالات متداول همکاری با ما

آخرین مطالب

مطالب برگزیده

آخرین نظرات

۹۳/۰۲/۰۶ چاپ ایمیل و پی دی اف

چرا بعضی جوان‌ها خیلی اهل پرخاش کردن می‌شوند؟

خیلی وقت‌ها جوان‌ها خودشان را اهل حبّ الدنیا نمی‌دانند، می‌گویند آیا ما حبّ مال داریم؟ حبّ جاه داریم؟ ما چه قسمتی از حبّ الدنیا را داریم؟ و خیلی‌ها هم جوان‌ها را باصفا می‌دانند. بله، واقعاً جوان‌ها، فی‌نفسه، باصفاتر از مسن‌ها هستند، ولی یکی از مهمترین صفات بد دنیاطلبانه، که می‌تواند در جوان‌ها رواج داشته باشد، حتی در جوان‌های به ظاهر خوب که اهل بی‌بند و باری نیستند، همین راحت‌طلبی است. می‌بینی جوان وقتی خودش را لذّت‌پرست نمی‌داند، بچۀ خوبی می‌داند. وقتی خودش را شهوت‌ران نمی‌داند، و می‌بیند که دنبال هرزگی نمی‌رود، خودش را بچۀ خیلی خوبی می‌داند. اما وقتی دقت می‌کنی، می‌بینی راحت‌طلبی در او موج می‌زند.

وقتی یک دستور سخت از پدر و مادر، یا از هر کسی، موجب شود کمی ناراحت بهش ‌برسد، برمی‌گردد سریع پرخاش می‌کند. خب حبّ الدنیا همین است دیگر. اولین مظهر حبّ الدنیا، در جوان‌ها و حتی نوجوان‌ها که باید برایش یک فکری کرد و باید هم در مقام مذمّت و هم در مقام موعظه برایش کم نگذاشت، همین راحت‌طلبی است. راحت‌طلبی است که موجب پرخاش می‌شود. مانند نوزادی که تا دلش درد می‌گیرد بلافاصله گریه می‌کند، این نوزادی است که بزرگتر شده، ولی از نظر رفتار، همان رفتار را دارد.


خبر مرتبط: همکاری برای تکمیل «بانک پیشنهادها و راهکارها»ی برگرفته از مباحث استاد پناهیان

نظرات

سلام.خیلی خسته نباشید. یک انتقاد داشتم..خصوصی...lآیا به نظر شما این تفسیر و تعبیر یک مقداربی انصافی نیست..و اجحاف نشده درحق همه جوانانی که دچاراین درد یا بهتره بگیم بیماری پرخاشگری اند؟.. من به شخصه به عنوان یک جوان تو این جامعه به اصطلاح اسلامی هرچی تو اینترنت سرچ کردم هیچ سایتی رو نیافتم که در اون یک جوون بتونه بیاد از دردهاش بگه واینکه چرابه یک سری اشتباهات و گناهان دچاره.. طوری که غرورش نشکنه.عزت نفسش زیر سوال نره بتونه راحت بایک مشاوردینی دردل کنه.شاید بتونه دردی از دردهاش رو تسکین بده و حداقل اینکه کمی سبک تربشه بدون اینکه بخواد برای پرکردن این خلاعاطفی و مشکلات اخلاقی و روانی بایک نامحرم دوست بشه و درددل کنه بعد انس بگیره به راه های دیگه کشیده بشه.ولی ازون طرف تا دلتون بخواد انواع جذابیت های دینوی هست تواین دنیای مجازی انقدر سایت ها و شبکه های مجازی برای دوست یابیو سایت های مستهجن که راحت میتونه بهشون دسترسی داشته باشه. و به هر راهی کشیده بشه.بعد ازرطرفی هم تو تلویزیون هی سخنرانی و آخوند میارن .. اونم باتصویری که الان از روحانیون تو جامعه ما شکل گرفته... یااینکه اگرم کسی بخواد باید جلوی اون رفیقای از خودش بدتر بیاد بشینه پای تی وی بخواد یک سخنرانی گوش بده یااینکه غرورش بشکنه جلوی خانواده ای که هی سرزنش میشه بخواد چیزی ببینه و بشنوه که اونم 90درصد دردی از درهاش دوا نمیکنه. چون  هیچکسی نیست از نزدیکان و اطرافیانش که بتونه مشکلاتش رو درمیون بزاره. بدون توقع و بدون اینکه شان و شخصیتش زیرسوال بره . یابه چشم دیگه بهش نگاه کنند. که شماخودتون بهترمیدونید اعتراف به گناه از خود گناه بدتره.که البته بخوادم این اتفاق بیوفته. تو هرشهری حتی یک روانشناس دینی یک اسلام شناس پیدانمیشه که قابل اعتماد باشه.بشه ازش مشاوره گرفت.خواهشا یک کم بیشتر بیایید تو دل جامعه... میدونم انقدبی اطلاع نیستید اما بنده حقیر بی سواد توصیه میکنم یه سایت بزنید جوانان بیان اونجا بدون معرفی فقط از مشکلات شخصی روانی و خانوادگی ودردهاو حتی گناهانشون بگن.چون شناخته شده نیستن که بخواد اعتراف به گناه محسوب بشه.ودرنتیجه بهتر میتونن راهی برای ترک گناه پیدا کنند.اگرچنین بشه.هم آماربهتری دستون میاد که تو مملکت ماداره چه به سر جوون هامیاد .هم میبنید که درد خشونت و عصبانیت و پرخاشگری (به عنوان یکی ازاون همه دردهای وناهنجاری های شخصیتی که تو جامعه ماهست.) میتونه خیلی ریشه های دیگه داشته باشه...
حتماشما میدونید  الان جوانان باتوجه به جوی که برجامعه و خانواده ها حاکم هست بیشتروقتشون تو اینترنت میگذرونند تاپای تلویزیون اونم شبکه های جمهوری اسلامی و اونم برنامه ها و سخنرانی های مذهبی.!
وضعیت مساجد و هیت هارو هم که دارید میبینیدچقدر جوانان استقبال میکنند...!!!
من بعنوان یک جوان ایرانی به اصطلاح مذهبی که در خانواده مذهبی هستم  گاهی حتی به وجود خدا شک میکنم.. اگر هست به عدالتش به بخششش به اینکه مخلوقاتش رو دوست داره .. واقعا اونی که مامیبینیم نیست انقدر فشار روحی روانی داریم انقدر مشکلات و دردها تو زندگی داشتیم و داریم و از دیگرون میبینیم انقدرظلم ها و بی عدالتی ها.. تفاوت های انسان ها باهم گاهی انسان باورش نمیشه خدای همه ی این آدم ها و مخلوقات یکیه.. میگن قرآن کلامشه. ماایمان آوردیم بله ولی وقتی به همون قرآن پناه میبریم که آروم بشی م60 درصد باآیه عذاب مواجه میشیم به جای آروم شدن دلمون بدجور میگیره... باید بگم این حرف های فقط حرف های من نیست حرف خیلی از جوون های جامعه و حداقل اطرافیان من هست .. باینکه اکثراهم از خانواده های مذهبی هستند.
ازنظربنده  این توصیفات و تفسرهای شمارو کمترجونی  تو جامعه ما قبول میکنه.به نظرم شمابایدشناختتون ازجوانای مملکتمون بیشتر ازاینها باشه.باید بتونید دردهای ناگفتنی اون ها رو بشنوید.شما و همکارانتون باید یک فکر اساسی کنید...
 سپاس

ارسال نظر

لطفا قبل از ارسال نظر اینجا را مطالعه کنید

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
بیان ها راهکار راهبرد آینده نگری سخنرانی گفتگو خاطرات روضه ها مثال ها مناجات عبارات کوتاه اشعار استاد پناهیان قطعه ها یادداشت کتابخانه تالیفات مقالات سیر مطالعاتی معرفی کتاب مستندات محصولات اینفوگرافیک عکس کلیپ تصویری کلیپ صوتی موضوعی فهرست ها صوتی نوبت شما پرسش و پاسخ بیایید از تجربه... نظرات شما سخنان تاثیرگذار همکاری با ما جهت اطلاع تقویم برنامه ها اخبار مورد اشاره اخبار ما سوالات متداول اخبار پیامکی درباره ما درباره استاد ولایت و مهدویت تعلیم و تربیت اخلاق و معنویت هنر و رسانه فرهنگی سیاسی تحلیل تاریخ خانواده چندرسانه ای تصویری نقشه سایت بیان معنوی بپرسید... پاسخ دهید...